Ik werkte in de zorg, in een kelder zonder daglicht. Ik wist dat ik iets van mezelf wilde, maar niet wát en niet hoe. Dit is hoe het toch anders liep, inclusief de dingen die misgingen.
Manon Sciarli
Dan opstaan, een uur in de file, en de hele dag in een kantoor onder de grond. Geen raam, amper daglicht, alleen tl-buizen boven mijn hoofd. Als ik 's avonds naar buiten liep, was de dag alweer voorbij. Het voelde alsof ik opgesloten zat.
En ik gaf altijd honderd procent. Ik nam extra taken, volgde extra cursussen, werkte alleen maar harder. En toch bleef mijn salaris gewoon staan. Hoe hard ik ook werkte, mijn baas werd er beter van. Ik niet. Elke dag was hetzelfde, en ik kon precies uittekenen hoe de vijf jaar daarna eruit zouden zien.
En het gekke is: niemand om me heen vond dat een probleem. Je verdient toch? Je hebt toch werk? Ik durfde het bijna niet hardop te zeggen. Dat ik meer wilde. Dat het voelde alsof ik iets aan het inleveren was zonder dat iemand me had gevraagd of dat oké was.
Ik vertel dit erbij omdat ik zelf altijd de pagina's oversloeg waar alles vanzelf leek te gaan. Dit is wat ik echt geprobeerd heb voordat er iets werkte.
Ik dacht dat vrijheid betekende dat je overal kon werken. En ja, ik werkte vanuit Aruba, Dubai, Spanje. Maar ik deed nog steeds precies hetzelfde: mijn tijd inruilen voor geld. Alleen op een mooiere plek.
Een webshop leek me iets van mezelf. Maar het bleek ingewikkeld en je had veel geld nodig, of je verkocht goedkope spullen van AliExpress door. Dat voelde niet als iets waar ik achter stond.
Mijn eerste digitale product was een productiviteitsplanner. Weken werk, trots op het resultaat, en toen bleef het stil. Ik had het gemaakt zonder ooit te checken of iemand het wilde hebben, en ik verkocht het aan de verkeerde mensen.
Iedereen leek al verder. Alles leek al te bestaan. Dat gevoel was het dichtst bij stoppen dat ik ooit ben geweest.
Toen die planner flopte, had ik kunnen stoppen. Maar ik wilde eerst begrijpen waaróm het misging. En dat was pijnlijk simpel: ik was gaan bouwen zonder te checken of iemand het wilde. Ik had iets gemaakt waarvan ik dácht dat er behoefte aan was, en dat aan de verkeerde mensen verkocht.
Toen ik dat eenmaal doorhad, ging het snel. Van een paar verkopen per week naar een paar per dag. In twee jaar tijd heb ik meer dan honderdzeventigduizend euro verdiend met mijn digitale producten. Ik zeg dat niet om indruk te maken, en ik beloof jou geen bedragen. Ik zeg het omdat ik wil dat je weet dat het echt kan.
Wat ik onderweg leerde ben ik gaan opschrijven, en dat is het 3V-model geworden. Valideren, Versnellen, Vertakken. Geen theorie, gewoon de route die bij mij werkte, in de volgorde waarin ik hem had gewild.
Wil je nu al zien hoe die route eruitziet? Ik laat het je in een korte video zien.
En waar iedereen er iets van vindt. Dat is niet per se onaardig bedoeld, het is gewoon hoe het werkt. Je doet iets anders dan de rest, en dat wordt opgemerkt.
Het engste was daarom niet het beginnen. Het engste was wat ze zouden zeggen. Of ik mezelf belachelijk zou maken. Of ze zouden denken dat ik iets probeerde te zijn wat ik niet ben.
Ze zeiden er wat van. En het maakte niets uit.
Dat is niet stoer bedoeld. Het deed op dat moment best pijn. Maar een paar maanden later was iedereen het alweer vergeten, en had ik iets staan wat er zonder die maanden niet was geweest. De rekening van hun mening was veel lager dan ik dacht. De rekening van niets doen was veel hoger.
Toen ik eenmaal doorhad hoe het werkte, merkte ik iets vervelends. De mensen die dit uitleggen zitten meestal in een villa, of op Bali, of naast een auto. Ze laten je bedragen zien die je niet kunt navertellen en ze vertellen je dat je gewoon moet geloven in jezelf.
Ik geloofde die mensen niet. Niet omdat ze logen, maar omdat ze te ver weg stonden. Ik zocht iemand die twee stappen voor me liep, niet twintig.
Dat is wat Unbossed is. Geen goeroe die je vertelt dat alles mogelijk is. Iemand die net iets eerder dezelfde weg liep, die nog precies weet hoe het voelde, en die de route heeft opgeschreven zodat jij niet dezelfde omwegen hoeft te nemen.
En daarom vind je op deze site ook geen screenshots van bedragen. Unbossed is net begonnen en de eerste groep is bewust klein, omdat ik er echt naast wil staan. Zodra de eerste deelnemers hun resultaat halen, staan ze op de site met hun naam en in hun eigen woorden. Tot die tijd heb je mijn verhaal en mijn belofte, en dat is alles wat ik eerlijk kan geven.
Mijn wekker gaat niet meer om kwart over zes. Ik sta op wanneer ik uitgerust ben, en ik bepaal zelf hoe mijn dag eruitziet. Geen file, geen kelder, geen rooster dat iemand anders voor me invulde.
Ik doe dit nu fulltime. Niet omdat ik iets kon wat jij niet kunt, en niet omdat ik het type ben dat hiervoor in de wieg is gelegd. Ik was precies zo onzeker als jij misschien nu bent. Het enige verschil tussen die vrouw in de kelder en waar ik nu sta, is dat ik op een dag ben begonnen terwijl ik nog twijfelde.
Dat is geen groots verhaal. En dat is precies waarom ik geloof dat het ook voor jou kan.